In 2016 was ik 34. Van alles kunnen handelen naar niets meer kunnen ging heel snel. Zo kwam ik in de molen van psychische problemen. Na enkele jaren is de diagnose complexe ptss met dissociatie, met name depersonalisatie en derealisatie vastgesteld. Hierdoor vielen veel puzzelstukjes op zijn plek.
Destijds was de COVID tijd met lockdowns, dus ik kon wel een diagnose krijgen maar geen hulp. Daarna was hulp alleen maar beschikbaar voor mensen binnen de regio van die behandelplek: bij mij in de buurt waren alleen maar patiëntenstops of ellenlange wachttijden.
Er was dus weinig keus dus ben ik internet opgegaan. Daar vond ik een video op YouTube van bijna 3 uur: die legde voor mij alles haarfijn uit.
Die video werd mijn therapie. En dat is het nog steeds, want uiteindelijk heb ik besloten geen andere hulp te zoeken. Mijn kinderen zaten in de fase richting puberteit en er speelden nog allerlei andere dingen: ik kon het er niet bij hebben.
Kenbaar maken is belangrijk om hulp te krijgen. Begrijp krijgen is nog moeilijk: sommigen geloven het niet, anderen vinden dat het verzonnen is. Maar zo is mijn kringetje klein en vertrouwd gemaakt. Ik begrijp anderen dan weer wél, want ik heb in principe 34 jaar zonder dis en cptss geleefd, maar opeens sta ik aan de andere kant.
Anderen denken misschien dat mensen zoals ik tot mijn 34e was, in een instelling zouden horen. Maar ze zouden dat nooit denken van de buurvrouw of iemand zoals ik nu ben, een moeder van twee kinderen die hen zelf succesvol opvoedt. Maar het kan iedereen zijn. Het kan zomaar jouw buurvrouw zijn of een juf van school.
Inmiddels is mijn leven best op de rit. Ik heb dan wel hulpverlening nodig, in de zin van een bewind die mijn complete financiële administratie van huis doet. Ook heb ik een maximum van vijf uur werken per week. Doordat die dingen geregeld en weggenomen zijn, kan ik gewoon een enigszins normaal leven leiden; mij focussen op de kinderen en het huishouden. Het is nu te doen. Het heeft zeker z’n ups en downs, maar dit loopt al enkele jaren goed genoeg voor mij.
